San Schrijft in (0)33 woorden

Vandaag staat mijn jaarlijkse btw-aangifte op de planning, dus is het tijd voor Mary Poppins' spoon full of sugar * , ofwel 'denk bij al dat moet gedaan: "er zit een geinig tintje aan". SanSchrijft #033woorden

1. Terwijl ik op de bus wacht, vraag ik me oprecht af waarom honden eigenlijk op straat moeten kakken. Ze kunnen allerlei kunstjes ('zit', 'lig', 'af', 'breng pantoffels'), maar zindelijk worden ho maar? 2. Terwijl ik op de bus wacht, vraag ik me oprecht af hoe het kan dat ik altijd kattenschijt in mijn tuin heb, terwijl katten hun behoefte op hun eigen bak leren doen.  3.  Terwijl ik op de bus wacht, vraag ik me oprecht af wat hondenbezitters toch bezielt om volle poepzakjes koste wat het kost in onmiskenbaar overvolle en hartstikke openbare afvalbakken te willen deponeren.  SanSchrijft #033woorden

Na weken drukte eindelijk twee dagen niets en iets brengt mij een potlood en papier. Ik schets. Sinds tijden. Zet het om in inkt. "Blijf", vraag ik die vrijheid.   SanSchrijft #033woorden

"Het leven is kort" is relatief, want als je hartstikke 94 jaar bent geworden en er zoveel mensen zoveel mooie herinneringen met elkaar delen, dan leef je nog heel heel lang voort ...  SanSchrijft #033woorden

Tegen je spiegelbeeld zeggen dat je een kanjer bent, zoals ik vandaag nog een coachingsklant adviseerde, is toch anders dan wanneer een überlieve vriendin met die boodschap de lente brengt.  SanSchrijft #033woorden

  Spelen, verwonderen, dromen: geloof houden in het goede / mooie / fijne, in dat je 'ja' hebt en 'nee' niet hoeft te krijgen en in dat je alles mag wensen ...  Waarom zouden we niet?  SanSchrijft #033woorden

Vanuit haar studiootje in het verzorgingshuis vraagt mijn moeder hoe het voor me was om het huis achter te laten.  Ik antwoord: "Dealable, omdat het belangrijkste er immers nog altijd is: jijzelf." SanSchrijft #033woorden

Het allerlaatste rondje over de Stort, een laatste rondje KringloopWinkel, de laatste haken uit de muur halen, meterstanden noteren en dan lever ik de 11 sleutels van het voormalig ouderlijk huis in.  SanSchrijft #033woorden

Terwijl ik met een vermoeid lijf en een vol hoofd de volgende lading voor de Stort in mijn autootje frutsel, valt mijn oog opeens op deze krokusjes.  Er is dus nog hoop ...  SanSchrijft #033woorden

Terwijl we druk zijn met leegruimen van ons ouderlijk huis, valt opeens op wat een spöl ikzelf heb verzameld. Van de schrik ga ik ook met een bezem door mijn eigen schuur.  SanSchrijft #033woorden

Nope, Ruud is niet mijn nieuwe liefje. Het is wél één van die überheerlijke bieren van #StadsbrouwerijDrieRingen en yep, er zijn wayyy worse omstandigheden om in te sneeuwen dan met hem ...  SanSchrijft #033woorden

Althans, je moet natuurlijk helemaal niets. Je mag! Naar deze prachtige 'op-de-huid' foto-expositie vol actuele levensthema's, nergens zwaar, want altijd pakt Carla licht, leven, liefde.  Een absolute aanrader!  SanSchrijft #033woorden  

  #BeginVanDeAvondMe: "Ik weet niet hoe lang ik het vanavond volhoud, hoor. Ik zit in een aan alle kanten zoo gigantisch drukke tijd!" #EindeVanHetFeestMe: "Zal ik mijn voeten ff optillen? Dat veegt makkelijker ... " SanSchrijft #033woorden

"Die flitsrondleiding hoef je toch niet? Je hebt een Museumkaart!" Maar voor mij is op ongewone tijden tussen de kunstwerken dwalen nóg leuker dan het idee van een nacht ongezien in IKEA ...  SanSchrijft #033woorden  

Ik begon ooit met een megagrote stationcar en rij nu al jaren in een 107.  Gereedschapskisten, bakken met planten, een strijkplank, de droogmolen, tafeltjes, tuingereedschappen en ophangsystemen ... het past er allemaal in.  SanSchrijft #033woorden

Altijd als ik weldadig lig te genieten van een heet bad, denk ik: "Ik doe dit te weinig." Tot de volgende keer. Dan denk ik dat weer. SanSchrijft #033woorden  

Nadat ik, in antwoord op haar vraag, iedereen had opgesomd van wie ik hield, constateerde  mijn kleinste nichtje geschokt: "Je vergeet jezelf helemaal!!!".  Sindsdien zet ik mezelf trotsvast op numero uno.  SanSchrijft #033woorden

De mannen lossen onze rondjes stort af. Zus & ik doen ff thee. Alle stoelen zijn weg, maar zitten kan altijd. Alleen is opstaan lastiger dan toen ik hier kwam wonen in 1966. SanSchrijft #033woorden